sábado, 7 de março de 2015

Mostra da Coleção Sonnabend já é a terceira mais visitada do Museu Vieira da Silva ( .pt )

A exposição com 50 obras da Coleção Sonnabend, patente no Museu Vieira da Silva, em Lisboa, recebeu 4.574 visitantes num mês, sendo a terceira mais visitada em vinte anos da instituição, revelou hoje à agência Lusa fonte da direção.

A mostra recria a época, nos anos 1960, quando a Galeria Sonnabend, em Paris, apresentou pela primeira vez, na Europa, obras de artistas norte-americanos como Jasper Johns, Andy Warhol, Roy Lichtenstein ou George Segal.

Contactada pela agência Lusa, a diretora do museu, Marina Bairrão Ruivo, indicou que, nos vinte anos de abertura ao público, completados no ano passado, esta foi a terceira exposição mais visitada.

"Só as exposições `Cores e Pintores na Provença 1875-1920`, em 1995, e `Vieira da Silva nas coleções internacionais`, em 2004, tiveram, nalguns meses, mais visitantes", apontou.

Na mostra, intitulada "Sonnabend. Paris -- New York", estão representados ao todo 15 artistas: Andy Warhol, Roy Lichtenstein, George Segal, Michelangelo Pistoletto, Robert Rauscenberg, John Chamberlain, Robert Watts, Claes Oldenburg, Tom Wesselmann, James Rosenquist, Jim Dine, Mario Schifano, Arman, Jasper Johns e Larry Bell.

A exposição, que fica até 03 de maio, assinala a importância da galeria parisiense nos seus primeiros cinco anos de funcionamento - entre 1962 e 1967 -, quando muitos daqueles artistas apresentaram obras na Europa pela primeira vez.

Um dos proprietários da coleção é o português António Homem, que esteve em Lisboa para apresentar as obras e fazer visitas guiadas ao público.

Nascido em Lisboa, em 1939, António Homem começou a trabalhar com a Sonnabend, em Paris, em setembro de 1968. Participou na fundação da mesma Galeria, em Nova Iorque, em janeiro de 1970, e na inauguração do novo espaço, no Soho, em Manhattan, em setembro de 1971.

Residente em Nova Iorque desde 1989, António Homem dirigiu a Galeria Sonnabend juntamente com a colecionadora Ileana Sonnabend até à morte desta, em 2007, data em que herdou a Galeria e a coleção, com Nina Sundell, filha do primeiro casamento de Ileana, com Léo Castelli.

A exposição resulta de uma colaboração entre a Fundação Arpad Szenes-Vieira da Silva, a Sonnabend Collection Foundation, de Nova Iorque, e a Fondazione Musei Civici di Venezia - Ca`Pesaro Galleria Internazionale d`Arte Moderna.


fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti http://www.rtp.pt/noticias/index.php?article=810080&tm=4&layout=121&visual=49

Björk no museu

Em uma viagem ao longo da carreira de "Björk", a retrospectiva no MoMA de Nova York mostra por que a música da excêntrica islandesa ganhou espaço no renomado museu.


Arte multidisciplinar

De 8 de março a 7 de junho, Björk ganha uma extensa retrospectiva no Museu de Arte Moderna (MoMA) de Nova York. Depois de um passeio pela carreira da cantora, fica fácil entender como a islandesa conseguiu, com sua música, conquistar espaço no renomado museu e na história da arte.



Com mais de 30 anos de carreira, Björk se tornou um ícone da música alternativa. Sua arte multidisciplinar e complexas canções pop podem ser vistas em uma extensa retrospectiva no Museu de Arte Moderna (MoMA) de Nova York. Percorrendo a diversidade de sua carreira, entende-se por que a música da islandesa ganhou espaço no renomado museu.


fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti http://www.dw.de/björk-no-museu/g-18294790

Museu Casa de Portinari celebra aniversário com atividades especiais Casa do artista em Brodowski, SP, abriga patrimônio e preserva memória.

Programação tem como objetivo aproximar o público das artes.

Paineis com fotos da família de Candido Portinari foram dispostos pelos cômodos da casa onde o pintor viveu (Foto: Igor Savenhago/G1)

Em comemoração ao aniversário de 45 anos, o Museu Casa de Portinari em Brodowski (SP) abre as portas ao público durante o mês de março com uma programação especial. A ideia, além de celebrar a data, é aproximar a comunidade da instituição. Entre os destaques estão uma exposição de carros antigos, projetos de pintura e artesanato, e atividades para as crianças. A entrada para os eventos é gratuita.

Fundado em 14 de março de 1970, o museu contempla a casa onde Candido Portinari passou a infância e a juventude. O clima do interior abraça o projeto, que tem como objetivo manter vivos o patrimônio e a memória do artista.
saiba mais


No domingo (8), acontece o “Domingo com Arte”, com intuito de incentivar os artistas regionais e aproximar o público das artes e da cultura. Os visitantes terão contato com a pintura, o artesanato e a escultura, produzidos em tempo real. A ação acontece das 10h às 16h.
No dia 15 de março, será a vez da Exposição de Carros Antigos atrair os visitantes. Mais de 100 automóveis ficarão expostos na esplanada do museu, das 9h às 18h. As pessoas que ainda tiverem interesse em participar do evento como expositores devem entrar em contato com a organização pelo telefone (16) 3664-4284.

De 17 a 20 de março, o museu recebe a “Oficina de Bordados”, coordenada pela professora Vivian Carolina, para a produção de toalhas de bandejas. As aulas têm como objetivo incentivar as bordadeiras da cidade, usando como inspiração os trabalhos manuais de dona Domingas Portinari. A ação acontece no Espaço de Criação Coletiva, das 8h30 às 10h e das 13h às 14h30.

Em uma ação itinerante, o museu leva as “Oficinas Andantes” aos bairros João Paulo II e Roberto Fabbri, nos dias 21 e 28 de março. Os participantes desenvolverão atividades relacionadas à música, pintura e brincadeiras infantis, das 10h às 15h.

Já de 24 a 27 de março, a “Oficina de Cardápios” acontece para o público do Centro de Referência Especializado de Assistência Social (Creas). A atividade apresentará o reuso de sacos de cimento na confecção de cardápios, com o objetivo de incentivar a sustentabilidade por meio da criação de vários produtos e possibilidades de utilização do material para artesanato. A ação será ministrada por Reinaldo Heli, das 9h às 10h30 e das 13h às 14h30.

Encerrando a programação, no dia 31 de março haverá uma palestra com o tema “O Futuro da Água”, informando o público sobre a importância do uso consciente da água. A ação será coordenada pelo engenheiro agrônomo e ambiental Amauri Ribeiro Puga, das 21h às 23h, na Escola Estadual Coronel José da Silva Passos.

Mais informações sobre todas as atividades podem ser obtidas pelo telefone (16) 3664-4284.
Obras de Candido Portinari pintadas na época em que o pintor vivia em Brodowski (SP) integram o acervo do Museu Casa de Portinari (Foto: Igor Savenhago/G1)

fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti http://g1.globo.com/sp/ribeirao-preto-franca/noticia/2015/03/museu-casa-de-portinari-celebra-aniversario-com-atividades-especiais.html

Cultura e cozinha brasileira - Pudim de cachaça - Mônica Rangel , do livro Interpretações de gosto ( SENAC ).

Eleito, em 2013, pela décima vez consecutiva, como melhor restaurante mineiro, o Gosto com Gosto, em Visconde de Mauá, é referência nacional e internacional. E sua história se confunde com o esforço da chef Mônica Rangel na difusão de uma culinária da terra, que vale a pena ser conhecida. No livro Interpretações do gosto – por Mônica Rangel, a autora propõe uma harmoniosa combinação da comida tradicional mineira com conceitos modernos da gastronomia brasileira. Para isso, ela tem como base sua própria história pessoal, suas memórias e vivências adquiridas em viagens que lhe permitiram entrar em contato com técnicas variadas da culinária de diferentes países.


Pudim de cachaça – com calda de melado.

A obra da Editora Senac São Paulo mostra o resultado deste trabalho: uma inovação com preservação das raízes culturais gastronômicas do Brasil. Também relata a trajetória de Mônica Rangel, que passou a infância com a mãe e a avó materna, ao pé do fogão de lenha, olhando, mexendo e provando as delícias que dele saíam. Há 20 anos, mudou-se para Visconde de Mauá, com o desafio de abrir um estabelecimento comercial para mostrar aos moradores da pequena cidade de 5 mil habitantes aquela cozinha de sua memória. O espaço, montado para ser uma despretensiosa casinha de quitutes, despontou como o reduto da profissional que representaria a gastronomia mineira do Brasil no mundo.

A culinária mineira da autora desfila entre o tradicional e o mineiro. “Quanto mais conheço outros países e outras culturas, mais fico certa de que a cozinha mineira revela uma riqueza de sabores da miscigenação cultural de povos que adentravam Minas Gerais em busca de outras riquezas e nos deixaram um imenso tesouro”, declarou. E, entre esses tesouros, Mônica destaca o angu, a gordura de porco, os ensopados e a comida de tacho e de tabuleiro.

Com fotos de Luna Garcia, Interpretações do gosto – por Mônica Rangel reúne receitas de petiscos, produtos artesanais, ingredientes da montanha, acompanhamentos, tradições e criações, doces e muito mais. Para a chef, os petiscos são a “comissão de frente de um desfile” e “dão o tom para a refeição que virá em seguida”. Entre os destaques, estão torresmo pururuca, pão de queijo, bolinhos de mandioca recheados de queijo e pastéis de angu.

A chef também ensina a fazer as linguiças artesanais, os pães caseiros e o queijo minas frescal, além de receitas com ingredientes da montanha, como o pinhão e o ora-pro-nóbis, uma trepadeira com folhas suculentas e comestíveis. Os acompanhamentos são como coadjuvantes e têm a função de realçar o sabor do produto principal, trazendo cores, texturas e formas e compondo os pratos de maneira harmoniosa. Sem esquecer das tradições: tutu de feijão, feijão tropeiro, vaca atolada e a tradicional costelinha de porco – um dos trunfos de Mônica Rangel.

Pudim de cachaça
Pudim de cachaça – com calda de melado.



Pudim de cachaça
Com base em receita de Kátia Barbosa, do Aconchego Carioca
Primeira etapa
600 ml de leite de coco
600 ml de leite
300 ml de farinha de tapioca bem fina

Segunda etapa
2 colheres (sopa) de coco ralado
1 colher (sopa) de açúcar
6 ovos inteiros
1 cálice de cachaça envelhecida
1 lata de leite condensado
Calda do pudim
200 ml de melado de cana
100 ml de cachaça envelhecida

Preparo do pudim


100 ml de melado para untar as formas

Modo de fazer
Primeira etapa

Misture todos os ingredientes e reserve por umas duas horas, até a farinha incorporar os líquidos e inchar.

Reserve.
Segunda etapa
Bata todos os ingredientes no liquidificador.
Preparo do pudim

Disponha a mistura dos ingredientes da primeira etapa e abra um buraco na massa. Acrescente a segunda mistura aos poucos até incorporar bem, de maneira uniforme.

Unte formas individuais com o melado e despeja a massa por cima.

Leve ao forno em banho-maria por cerca de 20 minutos a 180º. Deixe esfriar e desenforme.


Calda do pudim

Misture o melado com a cachaça e regue o pudim antes de servir.

fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti http://www.gazetadopovo.com.br/blogs/panela-do-anacreon/de-linguicas-e-cachaca/

Cultura literatura brasileira - Literatura de Cordel e Literatura Oral - O que é e a origem. -- Історія Cordel літератури в Бразилії і

História da Literatura de Cordel no Brasil e na Europa, sua utilização na pedagogia e na propaganda, conheça os grandes cordelistas, artigos, cordéis, cultura popular nordestina, xilogravura



Literatura de Cordel:
folheto ilustrado com xilogravura



O que é e origem 

A literatura de cordel é uma espécie de poesia popular que é impressa e divulgada em folhetos ilustrados com o processo de xilogravura. Também são utilizadas desenhos e clichês zincografados. Ganhou este nome, pois, em Portugal, eram expostos ao povo amarrados em cordões, estendidos em pequenas lojas de mercados populares ou até mesmo nas ruas.

Chegada ao Brasil
A literatura de cordel chegou ao Brasil no século XVIII, através dos portugueses. Aos poucos, foi se tornando cada vez mais popular. Nos dias de hoje, podemos encontrar este tipo de literatura, principalmente naregião Nordeste do Brasil. Ainda são vendidos em lonas ou malas estendidas em feiras populares.

De custo baixo, geralmente estes pequenos livros são vendidos pelos próprios autores. Fazem grande sucesso em estados como Pernambuco, Ceará, Alagoas, Paraíba e Bahia. Este sucesso ocorre em função do preço baixo, do tom humorístico de muitos deles e também por retratarem fatos da vida cotidiana da cidade ou da região. Os principais assuntos retratados nos livretos são: festas, política, secas, disputas, brigas, milagres, vida dos cangaceiros, atos de heroísmo, milagres, morte de personalidades etc.

Em algumas situações, estes poemas são acompanhados de violas e recitados em praças com a presença do público. 

Um dos poetas da literatura de cordel que fez mais sucesso até hoje foi Leandro Gomes de Barros (1865-1918). Acredita-se que ele tenha escrito mais de mil folhetos. Mais recentes, podemos citar os poetas José Alves Sobrinho, Homero do Rego Barros, Patativa do Assaré (Antônio Gonçalves da Silva), Téo Azevedo. Zé Melancia, Zé Vicente, José Pacheco da Rosa, Gonçalo Ferreira da Silva, Chico Traíra, João de Cristo Rei e Ignácio da Catingueira.

Vários escritores nordestinos foram influenciados pela literatura de cordel. Dentre eles podemos citar: João Cabral de Melo, Ariano Suassuna, José Lins do Rego e Guimarães Rosa.

Poética do cordel:
- Quadra: estrofe de quatro versos.

- Sextilha: estrofe de seis versos.

- Septilha: é a mais rara, pois é composta por sete versos.

- Oitava: estrofe de oito versos.

- Quadrão: os três primeiros versos rimam entre si; o quarto com o oitavo, e o quinto, o sexto e o sétimo também entre si.

- Décima: estrofe de dez versos.

- Martelo: estrofes formadas por decassílabos (comuns em desafios e versos heróicos).



Literatura Oral
Faz parte da literatura oral os mitos, lendas, contos e provérbios que são transmitidos oralmente de geração para geração. Geralmente, não se conhece os autores reais deste tipo de literatura e, acredita-se, que muitas destas estórias são modificadas com o passar do tempo. Muitas vezes, encontramos o mesmo conto ou lenda com características diferentes em regiões diferentes do Brasil. A literatura oral é considerada uma importante fonte de memória popular e revela o imaginário do tempo e espaço onde foi criada.

Muitos historiadores e antropólogos estudam este tipo de literatura com o objetivo de buscarem informações preciosas sobre a cultura e a história de uma época. Em meio a ficção, resgata-se dados sobre vestimentas, crenças, comportamentos, objetos, linguagem, arquitetura etc.

Podemos considerar como sendo literatura oral os cantos, encenações e textos populares que são representados nos folguedos.

Exemplos de mitos, lendas e folclore brasileiro: 
saci-pererê, 
- curupira, 
- boto cor de rosa, 
- caipora, 
- Iara, 
- boitatá, 
- lobisomem, 
mula-sem-cabeça, 
- negrinho do pastoreio.


fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti http://www.suapesquisa.com/cordel/


-- Ucraniano
Історія Cordel літератури в Бразилії і Європі, його використання в педагогіці і пропаганди, знати велике шпагат, статті, шпагат, популярна культура північно-східний, гравюра на дереві




Cordel літератури:
ілюстрований буклет з гравюри на дереві



Що таке і походження

Брошура література вид народної поезії, яка друкується і поширений листівки, показані з процесом гравюра на дереві. Вони також використовуються малюнки і zincografados кліше. Отримав свою назву тому, що в Португалії, були виставлені для людей, прив'язаних в шнури, виданих в невеликих магазинах популярних ринках або навіть на вулицях.

Прибуття в Бразилії

Рядок література прибув до Бразилії у вісімнадцятому столітті португальцями. Поступово він стає все більш популярним. Сьогодні ми можемо знайти цей тип літератури, особливо naregião північному сході Бразилії. Все ще продається в мішках або брезенту поширюються на популярних виставках.

Низька вартість, як правило, ці маленькі книжки продаються авторами. Вони роблять великі успіхи в таких штатах, як Пернамбуку, Сеара, Алагоас, Параїба і Баїя. Цей успіх через низьку ціною, гумористичному тоні багатьох з них, а також із зображенням факти повсякденного життя міста та регіону. Основні питання, зображені в буклетах є: боку, політика, посухи, суперечки, бійки, чудеса, життя поза законом, акти героїзму, дива, смерть особи і т.д.

У деяких випадках ці вірші у супроводі гітари і читав на площах з наявністю громадськості.

Один з брошури літературі поетів, які зробили більше успіхів на сьогоднішній день, Леандро Гомес де Баррос (1865-1918). Вважається, що він написав більше тисячі листівок. Останні, ми можемо відзначити, поетів Хосе Алвес Собріно зробити Rego Barros Гомера, Patativa з Бакевелл (Antonio Gonçalves да Сільва), Тео Асеведо. Ze кавун, Зе-Вісенте, Хосе Пачеко Роуз, Гонсало Феррейра да Сілва, Чіко Траіра, Джон Христа короля та Ігнатій Катінгейра.

Кілька північно письменники перебували під впливом струнного літератури. Серед них можна відзначити: João Кабрал де Мело, Аріану Суассуна, Хосе Lins зробити Рего і Guimarães Rosa.

Поетика рядки:

- Суд: строфа.

- Sextain: строфа шість віршів.

- Septilha: це рідкісний, тому що він складається з семи віршів.

- Восьме: тріолет.

- Quadrão: перші три вірші римуються один з одним; четвертого по восьмий, і п'ятий, шостий і сьомий і один з одним.

- Десятий: строфа десять вірші.

- Hammer: строфи, утворені decassílabos (загальні в проблемах і героїчних віршів).



Усна література

Вона є частиною усної літератури міфів, легенд, казок і прислів'їв, які передаються усно з покоління в покоління. Як правило, ніхто не знає, фактичне автора такої літератури, і вважається, що багато з цих історій були змінені з плином часу. Часто ми знаходимо ту ж історію або легенду з різними характеристиками в різних регіонах Бразилії. Усної літератури вважається важливим джерелом народної пам'яті і показує уявну час і простір, де він був створений.

Багато істориків і антропологи вивчають цей тип літератури, щоб шукати цінну інформацію про культуру та історію епохи. Серед художньої літератури, рятує копіювання даних на одяг, переконань, поведінки, об'єкти, мова, архітектура і т.д.

Ми можемо вважати усної літератури кутах, сценаріїв і популярних текстів, представлених в радості.

Приклади міфів, легенд і бразильського фольклору:
- Шачи-pererê,
- Curupira,
- Річка рожевий дельфін,
- Caipora,
- Яру,
- Boitatá,
- Перевертень,
- Мул-без голови,
- Випас чорний хлопчик.




-- Inglês
History of Cordel Literature in Brazil and Europe, its use in pedagogy and propaganda, know the great twine, articles, twine, popular culture Northeast, woodcut




Cordel literature:
illustrated booklet with woodcut



What is and origin

The pamphlet literature is a kind of popular poetry that is printed and circulated leaflets illustrated with woodcut process. They are also used drawings and zincografados clichés. Got its name because, in Portugal, were exposed to people tied in cords extended in small shops of popular markets or even in the streets.

Arrival in Brazil

The string literature arrived in Brazil in the eighteenth century by the Portuguese. Gradually, it was becoming increasingly popular. Today, we can find this type of literature, especially naregião northeastern Brazil. Are still sold in bags or tarps spread on popular fairs.

Low cost, usually these little books are sold by the authors. They make great success in states like Pernambuco, Ceará, Alagoas, Paraiba and Bahia. This success is due to the low price, the humorous tone of many of them and also by depicting facts of everyday life of the city or region. The main issues portrayed in the booklets are: parties, politics, droughts, disputes, fights, miracles, life of outlaws, acts of heroism, miracles, death of personalities etc.

In some situations, these poems are accompanied by guitars and recited in squares with the presence of the public.

One of the pamphlet literature of poets who did more success to date was Leandro Gomes de Barros (1865-1918). It is believed that he has written more than a thousand flyers. Latest, we can mention the poets José Alves Sobrinho, do Rego Barros Homer, Patativa of Bakewell (Antonio Gonçalves da Silva), Teo Azevedo. Ze Watermelon, Zé Vicente, José Pacheco Rose, Gonçalo Ferreira da Silva, Chico Traíra, John of Christ the King and Ignatius of Catingueira.

Several northeastern writers were influenced by the string literature. Among them we can mention: João Cabral de Melo, Ariano Suassuna, José Lins do Rego and Guimarães Rosa.

Poetics of the string:

- Court: strophe.

- Sextain: stanza six verses.

- Septilha: is the rarest, because it is composed of seven verses.

- Eighth: triolet.

- Quadrão: the first three verses rhyme with each other; the fourth to the eighth, and the fifth, the sixth and the seventh also with each other.

- Tenth: stanza ten verses.

- Hammer: stanzas formed by decassílabos (common in challenges and heroic verses).



Oral Literature

It is part of oral literature myths, legends, tales and proverbs that are transmitted orally from generation to generation. Generally, one does not know the actual author of such literature and it is believed that many of these stories are modified over time. Often, we find the same story or legend with different characteristics in different regions of Brazil. Oral literature is considered an important source of popular memory and reveals the imaginary time and space where it was created.

Many historians and anthropologists study this type of literature in order to seek valuable information about the culture and history of an era. Amid fiction, rescues up data on clothing, beliefs, behaviors, objects, language, architecture etc.

We can consider as oral literature corners, scenarios and popular texts that are represented in mirth.

Examples of myths, legends and Brazilian folklore:
- Saci-pererê,
- Curupira,
- Pink river dolphin,
- Caipora,
- Iara,
- Boitatá,
- Werewolf,
- Mule-without-head,
- Grazing black boy.


ՄԱՏԵՆԱԴԱՐԱՆ Մ.Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի գիտահետազոտական ինստիտուտ - MATENADARAN Mesrop Mashtots Institute of Ancient Manuscripts Research Institute



ՄԱՏԵՆԱԴԱՐԱՆ
Մ.Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի
գիտահետազոտական ինստիտուտ



ՄԱՏԵՆԱԴԱՐԱՆ. ՊԱՏՄԱԿԱՆ ԱԿՆԱՐԿ


  Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանը բացառիկ է իր ձեռագրերի հավաքածուով և հայապահպանությանն ուղղված իր գործունեույթամբ: Նրանում ամփոփված է հայ գրավոր մշակույթի (և ոչ միայն հայ, այլ նաև օտար ազգերի գրավոր մշակույթի) պատմությունը:
«Մատենադարան» բառը նշանակում է ձեռագրերի պահոց՝ մատյանների դարան, հավաքածու: Այսօրվա հայի գիտակցության մեջ այն ընկալվում է և' ժողովրդական կենսափորձի, և' իմաստնության խտացում`նրանում տեսնելով իր հավերժության առհավատչյան:
Մատենադարանն ստեղծվել է Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից` հայոց այբուբենի ստեղծումից հետո` դեռևս 5-րդ դարում, երբ կատարվել են հայերեն առաջին թարգմանությունները և ձևավորվել է հայոց մատնագրությունն իր առանձին ժանրերով: Հենց նույն դարում էլ ստեղծվել է առաջին գրապահոցը Վաղարշապատում` Էջմիածնի կաթողիկոսարանին կից, ինչի մասին վկայում է Ղազար Փարպեցին: Բացի Էջմիածնից Հայաստանի այլ վայրերում և տարբեր երկրների հայաշատ բնակավայրերում գրվել և ընդօրինակվել են հազարավոր ձեռագիր մատյաններ, որոնք պահվել են վանքերի ու մենաստանների մատենադարաններում։
Էջմիածնի կաթողիկոսական Մատենադարանի և Հայաստանի ու աշխարհի տարբեր երկրների գրչության կենտրոններում ստեղծված ու պահպանված ձեռագրերի հիմքի վրա էլ ձևավորվել է Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանը: Սակայն այն, ինչն այսօր պահվում է Մատենադարանում, հայերեն պահպանված ձեռագրերի մի մասն է կազմում, քանի որ դարերի ընթացքում բազմաթիվ ձեռագրեր ոչնչացվել և առևանգվել են: Այդ մասին վկայում են տարբեր պատմիչներ. Ստեփանոս Օրբելյանը նշում է, որ 1170 թ. սելջուկ-թուրքերը գրավել են Բաղաբերդ ամրոցը և այրել Տաթևից ու շրջակա այլ վանքերից այնտեղ հավաքված շուրջ 10.000 ձեռագիր: Կիրակոս Գանձակեցին պատմում է, որ օտար նվաճողները 1242 թ. Կարին քաղաքի մատենադարանից հափշտակել են բազմաթիվ մատյաններ։ 1298 թ. եգիպտական մամլուքների արշավանքների հետևանքով ավերվել է Կիլիկիայի մայրաքաղաք Սսի պետական գանձատունը։ Վերջին անգամ Էջմիածնի մատենադարանն ավերվել է 1804 թ, որի մասին վկայություն ունի Ներսես Ե Աշտարակեցին։
  Հայալեզու ձեռագրերի բնաջնջման նոր ալիք է բարձրանում հատկապես Հայոց ցեղասպանության տարիներին: Արևմտյան Հայաստանի մշակութային կենտրոններին զուգընթաց ոչնչացվում են հազարավոր ձեռագիր մատյաններ։ Նշանակալի էր Կտուց Անապատի կրած վնասը, որտեղ մինչև 1915 թ. պահված մոտ 500 ձեռագրերից Մատենադարան է տեղափոխվում միայն 202։ Բազմաթիվ ձեռագրեր էլ փրկվել են Եղեռնից մազապուրծ հայերի անձնուրացության  շնորհիվ` հայտնվելով աշխարհի տարբեր անկյուններում։ Ժամանակի ընթացքում «գաղթական» դարձած ձեռագրերի մի զգալի մասը վերադարձել է հայրենիք` հանգրվան գտնելով Երևանի Մատենադարանում:
 Էջմիածնի Մատենադարանը, որի հիմքի վրա ձևավորվել է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանը, պետականացվել է 1920 թ. դեկտեմբերին, որից միայն երկու տարի անց` 1922 թ. ապրիլին, Մոսկվայից Հայաստան է վերադարձվել 4060 ձեռագիր: Վերջիններս 1915 թվականին Ամենայն Հայոց Գևորգ Ե Վշտակիր կաթողիկոսի նախաձեռնությամբ Մոսկվա էին ուղարկվել պատերազմական արհավիրքներից զերծ մնալու համար։ Շուտով Մատենադարանում են  հանգրվանում նաև Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանի, Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի, Երևանի գրական թանգարանի և այլ վայրերի ձեռագիր հավաքածուները։ Զգալի քանակությամբ ձեռագրեր են հավաքվում Էրզրումից, Նոր Նախիջևանից, Աստրախանից և այլ վայրերից։
  Էջմիածնից Մատենադարանը Երևան է տեղափոխվում 1939 թ. և տեղակայավում Հանրային գրադարանում: 1945 թ. ճարտարապետ Մարկ Գրիգորյանի նախագծով սկսվում է շենքի շինարարությունը, որն ավարտվում է 1957 թ. և Մատենադարանը հաստատվում է նորակառույց շենքում: 1959 թվականի մարտի 3-ին Խորհրդային  Հայաստանի կառավարության որոշմամբ Մատենադարանը վերածվում է  գիտահետազոտական ինստիտուտի` ձեռագրերի գիտական պահպանության, բնագրերի ուսումնասիրման, հրատարակության և թարգմանության բաժիններով. 1962 թ. այն անվանակոչվում է Մեսրոպ Մաշտոցի անունով։
  Ներկայումս Մատենադարանի գլխավոր մասնաշենքը վերածվել է թանգարանային համալիրի` հնարավորություն ստանալով ավելի շատ ցուցադրություններ ներակայացնելու: Նախկին 1 ցուցասրահին այսօր փոխարինում է 15-ը: Գիտական բաժինների համար կառուցվել է նոր մասնաշենք, որը շահագործման է հանձնվել 2011 թ. սեպտեմբերի 21-ին: Նորակառույցի հեղինակը ճարատարապետ Արթուր Մեսչյանն է:
  Մատենադարանում կենտրոնացված շուրջ 20.300 ձեռագիր միավորները ընդգրկում են հայ հին և միջնադարյան գիտության ու մշակույթի գրեթե բոլոր բնագավառները՝ պատմություն, աշխարհագրություն, քերականություն, փիլիսոփայություն, իրավունք, բժշկություն, մաթեմատիկա, տիեզերագիտություն, տոմարագիտություն, գուշակային գրականություն, թարգմանական ու ազգային գրականություն, մանրանկարչություն, երաժշտություն և թատրոն:  Այստեղ հայերենից բացի պահվում են արաբերեն, պարսկերեն, հունարեն, ասորերեն, լատիներեն, եթովպերեն, վրացերեն, եբրայերեն և այլ լեզուներով ձեռագրեր։ Միջնադարյան թարգմանութունների շնորհիվ կորստից փրկվել են բազմաթիվ ձեռագրեր, որոնք չեն պահպանվել մայր լեզուներով անգամ  և հայտնի են միայն հայերեն թարգմանությամբ։   Գիտահետազոտական աշխատանքներին զուգահեռ Մատենադարանը շարունակում է ձեռագրերի հավաքչական աշխատանքը` նվիրատվությունների և գնման ճանապարհներով: Մատենադարանի նվիրատուներ են հանդիսանում նյութական աջակցություն կատարող կամ ձեռագիր նվիրաբերող անձինք: Նվիրատուների անունները արձանագրվում են Նվիրատուների տոմարում: Նրանք պարբերաբար տեղեկատվություն են ստանում Մատենադարանի նորությունների մասին, հրավիրվում են հատուկ հանդիսությունների: Մատենադարանի կողմից նվիրատուներին հանձնվում է հատուկ վկայական և որպես խորհրդանշական նվեր՝ Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան ողբերգության» նմանահանության թանկագին օրինակ, պարգևատրվում են «Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց» հուշամեդալով:
  Հիշատակելի են մեծ նվիրատուների անունները. Հարություն Հազարյանը Նյու Յորքից, որ նվիրել է 395 հայերեն և օտար լեզուներով ձեռագրեր, Ռաֆայել Մարկոսյանը Փարիզից` 37 ձեռագիր, Վարուժան Սալաթյանը Դամասկոսից` ավելի քան 150 ձեռագիր, Արշակ Տիգրանյանը Լոս Անջելեսից, Կարպիս Ջրբաշյանը, Գևորգ Բաքրջյանը, Վարդերես Կարագյոզյանը Փարիզից,  Ավո Հովհաննիսյանն և Գրիգոր Աղազարյանը Նոր Ջուղայից, Միրհան Մինասյանը Հալեպից, Սուրեն Բայրամյանը Կահիրեից, ինչպես նաև «Փյունիկ» համազգային բարեգործական հիմնադրամը` համանախագահությամբ Գաբրիել Չեմպերճյանի և Լևոն Սարգսյանի: Ռուբեն Գալչյանը Լոնդոնից Մատենադարանին է նվիրել հին քարտեզների, ատլասների և գրականության անձնական հավաքածուն և շատ ու շատ ուրիշներ: 95-ամյա Տաճատ Մարկոսյանը Իրանի Նոր Ջուղայի շրջանի Ղարղուն գյուղից 1969 թ. Մատենադարան է ուղարկել 1069 թ. Նարեկա վանքում ընդօրինակված մի մատյան, որի համար հիմք է ծառայել Մեսրոպ Մաշտոցի ձեռքով 5-րդ դարում գրված Ավետարանը:
  1954-1982 թթ. Մատենադարանը ղեկավարել է ակադեմիկոս Լևոն Խաչիկյանը (1918-1982): Նրա ջանքերով հաստատությունը լիարժեքորեն կայացավ` որպես գիտահետազոտական կենտրոն, կարճ ժամանակում արժանացավ միջազգային ճանաչման։ 1982-2007 թթ. Մատենադարանի տնօրեն է եղել ակադեմիկոս Սեն Արևշատյանը։ 2007-ից Մատենադարանի տնօրենն է բանասիրության դոկտոր Հրաչյա Թամրազյանը։


-----------
fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti http://www.matenadaran.am/?id=61&lng=3
----------
Library and Research. BACKGROUND


  Mesrop Mashtots Matenadaran is unique in its collection and preservation of manuscripts in his gortsuneuytamb. It is summarized in the literature (and not only Armenians, but also foreign nations literature) history.
"Ancient" means manuscripts, books library, a collection of today's Armenian consciousness is perceived and folk life experience and the wisdom khtatsum`nranum seeing a sign of eternity.
Created by Mesrop Mashtots Matenadaran after the creation of the Armenian alphabet in the 5th century, when the first translations into Armenian and Armenian matnagrutyunn formed a separate genre. It was founded in the first century, the Catholicos of Etchmiadzin Vagharshapat library attached, as evidenced Lazar P'arpetsi the addition of Echmiadzin Armenia and other places populated areas in different countries and was copied by thousands of manuscripts were kept in monasteries and convents libraries.
Catholicos of Etchmiadzin in Armenia and abroad Matenadaran manuscript centers created and formed the basis of the manuscripts after Mesrop Mashtots Matenadaran. But what is stored in the publication, a part of the Armenian manuscripts, as many manuscripts were destroyed over the centuries and were kidnapped, according to various historians. Stephen Playing notes that the 1170 year. Seljuk Turks captured the castle and burn Baghaberd Tatev and surrounding monasteries were collected over 10,000 manuscripts K. Gandzaketsi tells that in 1242 the foreign conquerors. Karin stolen from the depository of books. 1298 year. Egyptian Mamluks invasions destroyed the capital of Cilicia, Sis state treasury. Last Etchmiadzin donations were destroyed in 1804, which witnessed the inner Ashtaraketsi.
  A new wave of destruction of Armenian manuscripts, especially during the Genocide in Western Armenia and cultural centers are destroyed along with thousands of manuscripts. Significant damage was Beak Desert, where up to 1915. Manuscripts to be transported only saved about 500 202. Many manuscripts have survived the Armenian Genocide survivors through the selfless appearing in different parts of the world. Over time, the "refugees" has become a significant part of the manuscript returned to his native country, finding refuge in Matenadaran.
 Echmiadzin, which formed the basis of the Mesrop Mashtots Matenadaran, nationalized in 1920. In December, there were just two years later in 1922. In April, 4060 the manuscript was returned to Moscow in the latter in 1915, Catholicos of All Armenians, George E. Vshtakir were sent to Moscow to stay away from the horrors of war. Soon after publication in the stage of Moscow seminary, Nersisyan school, in literary manuscript collections of the Museum and other attractions. A significant number of manuscripts were collected from Erzurum, New Nakhichevan, Astrakhan and other places.
  Echmiadzin was transferred to Yerevan in 1939. and teghakayavum Public Library in 1945. Architect Mark begins with the design of the building, which ends in 1957. and approved by the Matenadaran new building on March 3, 1959, Soviet Armenia's decision Matenadaran Institute of manuscripts for scientific research into the conservation of original research, publication and translation departments. 1962. is tagged with the name of Mesrop Mashtots.
  The main building of Matenadaran turned into a museum complex will have more chance of getting screened for presenting: 1 gallery today replaces the former 15 out of sections for construction of a new building, completed in 2011. September 21: New Author Architect Arthur Meschyan.
  Library centered around 20.300 units include manuscripts of ancient and medieval science and culture in almost all areas of history, geography, grammar, philosophy, law, medicine, mathematics, cosmology, Chronology, predicting Literature, Translation and national literature, miniature, music and theater. . Besides Armenian manuscripts in Arabic, Persian, Greek, Syriac, Latin, Ethiopic, Georgian, Hebrew and other languages. Targmanutunneri due to loss of saved many medieval manuscripts, which are preserved in the mother languages ​​and known only to the Armenian translation. In parallel research Matenadaran manuscript collections continue to work with donations and purchases ways: Alchemy donors are donated handwritten material support or executing entities are recorded the names of the donors donors calendar. They regularly receive information about news manuscripts, are invited to a special event: the Matenadaran patrons are given a special certificate and a symbolic gift, Gregory's "Lamentations" nmanahanutyan treasured for example, was awarded the "Saint Mesrop Mashtots" medal.
  Are the names of the donors. Resurrected Hazaryane New York, dedicated to the 395 Armenian and foreign manuscripts, Rafael Margosyan Paris to 37 manuscripts, V. Salatian Damaskosits` more than 150 manuscripts, Arshak Tigranian Los Angeles, Garbis further, George Bakirjian, Varderes Karagyozyan Paris, Avo leader and Gregory Aghazaryan New Julfa, Mirhan said Aleppo, Suren Bayramyan Cairo, as well as the "Phoenix" national charitable foundation co Gabriel Chemperchyani Levon Sargsyan and Ruben Galchyan London Matenadaran donated old maps, atlases and literature private collection and many others. 95- Tachat Margosyan old Iranian village of New Julfa region Gharghun 1969. Ancient to 1069 period. Narek Monastery copied a log, which is based on the 5 th century by Saint Mesrop Mashtots written Gospel.
  1954-1982 period. Matenadaran is headed by Academician Levon Khachatryan (1918-1982). He was held as part of the efforts of the full research center, a short time gained international recognition. 1982-2007 period. Library of the Academy of St. Arevshatyan. Since 2007, the Director of Studies Dr. H. upcoming manuscripts.













--------

Our medieval chroniclers of the major figures in their behavior emphasizes bibliographic activities, collect old records, creating new ones, the spiritual heritage of the past and rethink their untiring efforts in bringing a who have become spiritual feat lessons for future generations. Thus, the top of Mesrop Mashtots, the creator of the first manuscripts, thanks to our bibliographers early medieval periods were created so many new libraries, which ramify, the combined ages are spinning as eternal values, weathering all the hardship and suffering of our people as intelligent light ago .
  This is in Mashtots Matenadaran, which is part of our culture and all generations of athletes across the nation as a spiritual unity. It is our great zhoghovumi, collectivity, Future strong instinct is the result of our pledge of eternity.
  Library that is our identity, flag, coat of arms. He is truly a hymn that sounds forever.

Державний музей авіації ( Жуляни ) - Museu da Aviação ( Juliani ), Ucrânia é o mais novo e, ao mesmo tempo, um dos maiores museus históricos e técnicos do país.

Державний музей авіації (Жуляни)

Державний музей авіації України (Жуляни) є наймолодшим і, в той же час, найбільшим історіко-технічнім музеєм країни. Він був створений в 2003 році, увінчавши своїм відкриттям найбільшу дату – 100-ліття світової авіації. Музей розмістився на території колишньої учбово-авіаційної бази (УАТБ) КІІЦА (нині НАУ), а приписані до неї літаки стали ядром його колекції. Втім, почавшись всього з 30 бортів, сьогодні Жуляни володіють експозицією вже в майже 70 літаків і вертольотів. Ще один напрям – зразки авіаційного озброєння і БПЛА, а також експозиція авіадвигунів. У натурних фондах музею представлені розробки практично всіх ведучих авіаційних КБ радянського періоду – Туполєв, Яковлєв, Іллюшин, Антонов, Сухой, Мікоян-Гуревич, Камов, Міль, Берієв, а також репліки початку ХХ століття. У свою чергу, колекції сформовані як за принципом призначення ЛА, так і заналежністю до окремих КБ. Виняток становить КБ. А.Н.Туполєва – тут виділена окрема «Бекфайр-колекція», куди увійшли бомбардувальники-ракетоносці сімейства Ту-22М.


Представлені в наших фондах колекції літаків КБ Мікояна і Гуревича, а також вертольотів КБ М.Л.Міля є одними з якнайповніших в світі. Тут експонуються також рідкісні нині МІГ-15УТІ і Мі-1М. А по кількості дослідних і одиничних бортів музей є другим за величиною колекції в СНД – більше лише в російському Моніно. У Жулянах можна побачити перший дослідний Іл-86, другий дослідний/перший серійний Іл-18, перший серійний Ту-104, передсерійний Ту-134, а також Ту-22М0 з дослідної серії та інші.Кожна з цих машин одночасно є також старим зразком свого типу, що дійшов до наших днів. Джерелами постійного поповнення ряду експонатів музею стали аеродроми, на яких збереглися списані борти, – історичні свідоцтва розвитку вітчизняної авіації. Ці машини були приведені в експозиційний стан зусиллями підприємств українського авіапрому, після чого зайняли своє місце на майданчику в Жулянах.На багатьох представлених в музеї літаках основні системи до цих пір зберегли працездатність. Зокрема, на таких машинах справно функціонує вся електроніка, а ще відносно нещодавно на них здійснювалися запуски двигунів. Завдяки цьому не стихає інтерес гостей до відвідин пілотських кабін літака Іл-62 і вертольота Мі-8, адже посидіти за штурвалом може будь-хто бажаючий. Особливий колорит відвідинам музею додає близьке сусідство діючого аеропорту «Київ» (Жуляни), злітно-посадочна смуга якого проходить в 100 метрах за прозорим забором. Звідси зліт і посадка справляють на глядачів незабутнє враження.

З моменту створення і до сьогоднішніх днів на території УАТБ КІІЦА (НАУ) змінили один іншого багато літаків і вертольотів. Серед них було немало й унікальних машин, гідних зайняти кращі місця в експозиції будь-якого авіаційного музею світу. 

За іронією долі всі вони загинули тут же - в Жулянах, - відправлені на металобрухт в суворій відповідності з вимогою Держплану СРСР по здачі кольорових металів. 

Як тільки, через різні причини, літак ставав непридатний для навчання студентів, його чекав ніж. Таким чином загинули рідкісні зразки експериментальних літаків - Ту-110 СРСР-5600, дослідний Ту-104Г (Ту-16Г) СССР-Л5411, другий льотний прототип Іл-62 СРСР-06176 (003), прототип Ту-124 СРСР-45000 та інші.На початку ж 1990-х рр. учбовий аеродром КІІЦА піддався дії найбільш природних, і в той же час найбільш руйнівних процесів - впливу часу. Протягом цілого десятиліття літаки втрачали минулу подобу і ставали непридатними, а сам аеродром заростав дикою травою. Територія майбутнього музею в цей період поступово перетворювалася на авіаційне кладовище.


Корінним чином ситуація змінилася лише в 2003 році, після того, як, згідно з постановою Кабінету Міністрів України, було прийнято рішення про створення на базі УАТБ Державного музею авіації. 

Дивно, але всього за три місяці до відкриття нового музею до його майбутніх експонатів ще не торкалася рука реставраторів.У надзвичайно стислі терміни, організувавши широку кооперацію з десятками авіаційних підприємств по всій країні, вдалося підготувати музей до відкриття, яке здійснилося 30 вересня 2003 року. На урочистій церемонії були присутні тодішній Президент України Л.Кучма, представники вітчизняних і зарубіжних авіаційних кіл, а також гості і представники багаточисельних ЗМІ. 

Незабаром після відкриття прозвучали і перші експертні оцінки - за якістю натурної експозиції український авіамузей гідний зайняти місце в десятці кращих європейських музеїв. Розвиток експозиції Державного музею авіації України постійно продовжується. Дбайливо зберігається існуюча техніка, відшукуються нові експонати, доставляються в музей, де дбайливо реставруються і займають своє гідне місце в колекціях. Одночасно з цим формується і упорядковується архівний фонд, налагоджується співробітництво з авіаційними організаціями всього світу.

fonte:  @edisonmariotti #edisonmariotti http://aviamuseum.com.ua

Kobariški muzej - Obiskovalcem, ki ne govorijo nobenega od teh jezikov, ponujamo kratek povzetek v drugih jezikih, ki ga prejmete ob nakupu vstopnice.

OGLED MUZEJA
Muzej si obiskovalci lahko ogledajo individualno ali v skupini. Postavitve razstav so v slovenščini, italijanščini, nemščini in angleščini. Obiskovalcem, ki ne govorijo nobenega od teh jezikov, ponujamo kratek povzetek v drugih jezikih, ki ga prejmete ob nakupu vstopnice.


Za najavljene skupine je po muzeju organizirano vodenje, ki je za skupine nad 15 oseb že vključeno v ceno vstopnic. Individualna vodenja se obračunajo poceniku. Vodenje po razstavah je v slovenščini, italijanščini, nemščini, angleščini, hrvaščini, francoščini in španščini. Običajno voden ogled muzeja traja uro in pol in vključuje projekcijo 20-minutnega dokumentarnega filma, ki ga predvajamo v slovenščini, italijanščini, nemščini, angleščini, francoščini, španščini, češčini in madžarščini, podnaslovljenega pa tudi v hebrejščini, ruščini in hrvaščini. Lahko pa voden ogled prilagodimo glede na želje in zahteve obiskovalcev. Za najavljene skupine je muzej odprt tudi izven delovnega časa. Muzej je odprt vse dni v letu. Tukaj si lahko preberete tudi druge koristne informacije v zvezi z obiskom muzeja.

Muzej organizira vodenja po Kobariški zgodovinski poti, muzejih na prostemin območjih ostalin soške fronte. Vodenja se obračunajo po ceniku.


CENIK (2015)

VSTOPNINA
5 € odrasli
4 € upokojenci
4 € študenti, dijaki
2,5 € osnovnošolci

VODENJE PO MUZEJU
20 € na uro za skupine manjše od 15 oseb

VODENJE IZVEN MUZEJA
25 € na uro na skupino


KAKO DO MUZEJA?
Kobariški muzej se nahaja v zahodni Sloveniji ob meji z Italijo. Od večjih mest je oddaljen:
- Ljubljana 120 km, 
- Nova Gorica 50 km, 
- Čedad 27 km, 
- Videm 44 km, 
- Trbiž 51 km. 
Ob prihodu v Kobarid vas usmerjevalne table ob cesti pripeljejo do Kobariškega muzeja


zgodovina muzeja

Kobariški muzej se je razvil iz muzejske zbirke, ki so jo leta 1990 uredili domačini. Sprva je deloval v okviru Turističnega društva Kobarid. Po petih letih so ustanovitelji, v soglasju z Ministrstvom za kulturo, prenesli upravljanje na neprofitno družbo z omejeno odgovornostjo, ki z muzejem upravlja še danes. V letu 2011 se je Kobariški muzej vpisal v razvid slovenskih muzejev.

Portal muzejaKobariški muzej










Za svoje delovanje je prejel najvišjo državno priznanje v muzealstvu – Valvasorjevo nagrado. Bil je nominiran za EMYA in prejel nagrado Sveta Evrope.
Doslej so ga obiskale številne visoke osebnosti od monarhov, treh predsednikov Evropskega parlamenta, številnih predsednikov držav, vlad, ministrov, predsednikov raznih svetovnih združenj, cerkva vse do Nobelovih nagrajencev.
3 predsednikiProdi





V času svojega delovanja je organiziral več kot 40 razstav doma in v tujini, pri čemer kaže posebej izdvojiti cikel predstavitve evropskih narodov v kobariški bitki, do odmevnih razstav v evropskih prestolnicah (Dunaj, Rim, Pariz, London, Ljubljana, Zagreb) v času predsedovanja Slovenije EU, ter več kot 200 različnih kulturnih dogodkov v ciklu muzejskih večerov.

fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti http://www.kobariski-muzej.si/o_muzeju/informacije/

Музей-Заповедник Ярославский государственный историко-архитектурный и художественный.


«Земля смеющихся птиц»


В отделе природы Ярославского музея-заповедника 3 марта в 16 00 открылась новая фотовыставка «Земля смеющихся птиц». Выставка стала 21-й по счету в проекте «Из дальних странствий», который проходит в музее-заповеднике уже пятый год.

Автор снимков – ярославна Надежда Киселева, геолог по профессии. Еще во время учебы в институте ей посчастливилось принимать участие в Международном геологическом конгрессе, который проходил в Австралии. Та давняя поездка оставила много впечатлений, тем более, что помимо участия в конгрессе, Надежда Киселева выкроила время для путешествия по стране кенгуру и серфинга.

Путешествие пришлось на июль, разгар зимы в Австралии, но австралийская зима существенно отличается от русской — снега нет, и температура выше нуля. Местные жители были очень добры и дружелюбны, и с удовольствием организовывали экскурсии для русской путешественницы по окрестностям городов и живописным местечкам морского побережья.

«Природа Австралии просто удивительна, — делится впечатлениями автор выставки Надежда Киселева.- Хотя большую часть континента занимают полупустыни и пустыни, здесь встречаются разнообразные ландшафты — от аналогов альпийских лугов, до тропических джунглей. Из примерно 12 тысяч видов животных, обитающих в Австралии, около 9 тысяч — эндемики (то есть встречаются только там). Наиболее известными представителями австралийской фауны являются утконосы и ехидны, разнообразные сумчатые — коалы, кенгуру, вомбаты, и такие птицы как эму, какаду и кукабарра. Кукабарры «прославились» своим криком, похожим на человеческий хохот. Её «смехом» начинает свои передачи австралийское радио. Правительство Австралии очень трепетно относится к своей природе. В стране создано большое количество охраняемых территорий и национальных парков, 16 из которых внесены в список Всемирного наследия».

Фотографии Надежды Киселевой знакомят зрителей с представителями австралийской фауны – кенгуру, кукабаррами, ибисами, другими, а также позволяют окунуться в «нездешнюю» красоту пейзажей зеленого континента.

fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti http://www.yarmp.yar.ru/zemlya-smeyushhihsya-ptits/#more-12650











SUÍÇA GANHA MUSEU DEDICADO AO UNIVERSO DE "O HOBBIT". O Museu Greisinger, em Jenins, é o primeiro sobre o universo das famosas histórias do escritor J.R.R. Tolkien, autor de "O Senhor dos Anéis". - O custo é de CHF 50 (cerca de R$ 154).



A entrada do Museu Greisinger tem portas de carvalho com apenas 1,5 metro de altura, janelas emolduradas com tijolos vermelhos e maçanetas de cobre



Não é preciso ir a um parque de diversões para se entrar em cenários fora do comum e cheios de fantasia. Depois de a companhia aérea Air New Zeland ter criado vídeos de segurança baseados na trilogia de "O Hobbit", um fã das histórias do escritor J.R.R. Tolkien criou um museu totalmente inspirado em seu universo: o Museu Greisinger, que fica em Jenins, na Suíça.

A uma hora de Zurique, a cidade é conhecida como um dos melhores destinos no país para conhecer vinícolas na região de Bündner Herrschaft. Porém, desde de outubro de 2013 o local ganhou mais um atrativo: o primeiro museu totalmente dedicado ao universo do escritor J.R.R. Tolkien. Ele é o criador das trilogias de "O Hobbit" e "Senhor dos Anéis", que depois, pelas mãos do diretor Peter Jackson, se transformaram em alguns dos longas mais famosos dos últimos tempos.

Ao observar a porta redonda de carvalho com apenas 1,5 metro de altura, maçanetas de cobre e janelas emolduradas com tijolos vermelhos embaixo do nível do chão, não se tem dúvidas que se trata de uma casa típica dos hobbits. Entrando no local, o primeiro cômodo é uma sala com móveis de madeira, lareira e mapas da Terra Média espalhados por todos os lados. No total, são 11 salas e três quartos de hobbits e cada um deles é decorado como um dos locais das histórias.
O local funciona com visitas guiadas com guias fantasiados e explicações em alemão, italiano, inglês e francês



O fundador, Bernd Greisinger é um gerente de banco aposentado que, há anos, coleciona objetos relacionados às histórias do escritor. Tempos depois, ele resolver abrir um espaço inspirado nessa temática, com um acervo de mais de 3,5 mil livros, 600 obras de arte e objetos raros. Algumas das peças mais importantes de sua coleção são o lustre que pertenceu ao bangalô de Tolkien, na Inglaterra, e um calendário ilustrado pelo artista Tim Kirk. Há também itens usados na trilogia de "O Senhor dos Anéis" como roupas, móveis e outros objetos da produção. Greisinger afirma, no entanto, que os longas não são o destaque do museu, e sim o universo do escritor.

A visita ao Museu Greisinger funciona com passeios guiados de duas horas com guias fantasiados e explicações em alemão, italiano, francês e inglês. O custo é de CHF 50 (cerca de R$ 154).


O interior do museu também remete às casas inspirados nas histórias do escritor


Essa não é a primeira vez que o universo do cinema invade o turismo. O filme "50 Tons de Cinza", por exemplo, foi a inspiração de pacotes temáticos em diversos hotéis, assim como o Four Seasons Beverly Wilshire, em Los Angeles, que ofereceu um final de semana especial recriando cenas do famoso longa "Uma Linda Mulher".

fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti http://www.pureviagem.com.br/noticia/suica-ganha-museu-dedicado-ao-universo-de-o-hobbit_a4777/1

'Homofobia Fora de Moda' é a nova exposição do Museu da Diversidade

Em comemoração ao seu aniversário de três anos, o Museu da Diversidade Sexual dá início a uma nova exposição que vai abalar as estruturas reacionárias. "Homofobia Fora de Moda" chega com a intenção de promover a cidadania da população LGBT e enfrentar a discriminação sofrida por lésbicas, gays, bissexuais, travestis e transexuais. A mostra pode ser conferida de 10 de março a 3 de maio, de terça a domingo, das 10h às 20h, com entrada totalmente Livre.
A exposição nasceu em um concurso idealizado pela Casa de Criadores, com o objetivo de estabelecer uma cooperação entre o poder público e a indústria da moda. O  tema inicial, “Homofobia Fora de Moda” deu nome ao projeto. Em seguida, “Laços Afetivos” e “Cartão Vermelho Para a Homofobia” serviram de inspiração para que pessoas do Brasil inteiro criassem ilustrações que, posteriormente, seriam estampadas em camisetas.
Desta vez emolduradas, as imagens selecionadas a partir dos três concursos ficarão expostas ao público.
fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti https://catracalivre.com.br/sp/agenda/gratis/homofobia-fora-de-moda-e-a-nova-exposicao-do-museu-da-diversidade/