sexta-feira, 7 de agosto de 2015

Dar Si Said Museum - Moroccan Culture in an Opulent Palace -- Museu Dar Si Said - Cultura marroquina em um opulento palácio

There are few museums in the world that manage to communicate a sense of living nostalgia in the same way as the Dar Si Said Museum does. This brilliant museum is situated in one of Morocco’s most beautiful cities – Marrakech. Here the old mixes with the new with effortless ease in a way that cannot be fully described in words. In the museum things are much the same for, though most of the articles inside date back hundreds of years, many of them are excellent examples of items that are still very much in use in the more mountainous parts of Morocco





The Dar Si Said Museum in Morocco is housed in an opulent palace that is a delight to explore. The ground floor provides the perfect starting place and it is here that visitors can get better acquainted with splendid items from the past that are still very much in use today. Beautifully decorated weapons are presented side by side with splendidly decorative clothing and beaten copper articles while traditional Berber jewelry captivates and enchants. After examining this delightful collection you can make your way up to the first floor where you are greeted by strong Hispano-Moorish decorations and stunning cedar wood complete with intricate carvings. 


This reproduction of a salon is incredibly accurate and so you can easily picture a blushing bride, complete in ceremonial dress, making her way to the armchair as she prepares for her big day. Other rooms on this floor are filled with an amazing variety of carpets that originate from every corner of the globe. Some have made use of leather while others make use of textiles to create items that accurately reflect the regions that they come from.



After exploring the second floor you might want to make your way outside to the small courtyard where you will find exquisitely decorated doors and window frames. The refined ornamentation on these items is delicate and beautiful and it makes one marvel at the level of pride and joy taken in building homes in the past. 



Taking such a journey through the past helps you to better understand just how much of the past is still used by the living when you make your way through the city streets – ancient traditions are kept very much alive, though perhaps the general outlook on such practices has changed somewhat. So visit the Dar Si Said Museum in Riad Ez-Zaitoun El Jadid, Marrakech and enjoy this memorable journey through time for yourself.


--br
Museu Dar Si Said - Cultura marroquina em um opulento palácio


Há poucos museus do mundo que conseguem comunicar uma sensação de viver a nostalgia da mesma forma como o Museu Dar Si Said faz. Este brilhante museu está situado em uma das mais belas cidades do Marrocos - Marrakech. Aqui os antigos mistura com o novo com facilidade sem esforço de uma forma que não pode ser totalmente descrita em palavras. No museu coisas são praticamente os mesmos para, embora a maioria dos artigos no interior datam centenas de anos, muitos deles são excelentes exemplos de itens que ainda estão muito em uso nas partes mais montanhosas do Marrocos

O referido Museu Dar Si em Marrocos encontra-se num palácio opulento que é um deleite para explorar. O piso térreo é o local de partida perfeito e é aqui que os visitantes possam conhecer melhor os itens esplêndidos do passado que ainda estão muito em uso hoje. Armas decorados são apresentados lado a lado com roupas decorativo esplendidamente e espancado artigos de cobre, enquanto cativa jóias berberes tradicionais e encanta. Depois de examinar esta coleção deliciosa que você pode fazer o seu caminho até o primeiro andar, onde você é recebido por fortes decorações Hispano-mourisca e madeira de cedro deslumbrante completa com entalhes. Esta reprodução de um salão de beleza é incrivelmente preciso e assim você pode facilmente imaginar uma noiva corar, completa no vestido cerimonial, fazendo o seu caminho até a poltrona enquanto ela se prepara para seu grande dia. Outros quartos neste piso estão cheios de uma incrível variedade de tapetes que se originam de todos os cantos do globo. Alguns fizeram uso de couro, enquanto outros fazem uso de têxteis para criar itens que refletem com precisão as regiões de onde provêm.

Depois de explorar o segundo andar, você pode querer fazer o seu caminho exterior para o pequeno pátio, onde você encontrará portas requintadamente decorados e janelas. A ornamentação refinado sobre esses itens é delicado e bonito e faz um maravilhar-se com o nível de orgulho e alegria tomadas na construção de casas no passado. Tomando uma tal viagem através do passado ajuda a entender melhor o quanto do passado ainda é usado pelos vivos quando você faz o seu caminho através das ruas da cidade - antigas tradições são mantidas muito viva, embora talvez a perspectiva geral sobre tais práticas mudou um pouco. Então visite o Museu Dar Si Said em Riad Ez-Zaitoun El Jadid, Marrakech e desfrutar desta viagem memorável através do tempo para si mesmo.


fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti
Museo de las Artes Marroquíes. Dar Si Said.

Музей «Выратаваныя мастацкія каштоўнасці» — філіял Брэсцкага абласнога краязнаўчага музея.

Музей «Выратаваныя мастацкія каштоўнасці» — філіял Брэсцкага абласнога краязнаўчага музея. Адкрыты 4 лютага 1989 г. у г.Брэст як пастаянная выстаўка Брэсцкага абласнога краязнаўчага музея, з 01.01.1998 г. яго філіял. Адзіны ў Беларусі музей, дзе экспануюцца творы мастацтва і прадметы антыкварыяту, канфіскаваныя брэсцкімі мытнікамі пры спробе незаконнага вывазу іх за мяжу.

Аклад абраза Раство Прасвятой Багародзіцы. 
Майстар Іван Грыгор'еў. Масква. 1750-я гг.




Пачатак фарміраванню «мытнай» калекцыі пакладзены ў 1953 г., калі Брэсцкі абласны краязнаўчы музей атрымаў ад мытні 30 абразоў і вырабаў меднага мастацкага ліцця. У 1976 г. у выставачнай зале адбылася выстаўка найбольш цікавых экспанатаў, галоўным чынам твораў жывапісу. У 1987 г. арганізавана новая, больш прадстаўнічая выстаўка па колькасці і разнастайнасці экспанатаў і па ўзроўні мастацкага афармлення. З улікам вялікай каштоўнасці і своеасаблівага характару калекцыі было вырашана стварыць стацыянарную выстаўку «Выратаваныя мастацкія каштоўнасці». Для яе размяшчэння рашэннямі брэсцкіх аблвыканкама ад 20 мая 1985 г. і гарвыканкама ад 17 красавіка 1986 г. абласному краязнаўчаму музею быў перададзены будынак — помнік архітэктуры XX ст. (узведзены ў 1925-27 гг., архітэктар Ю. Лісецкі), адрэстаўрыраваны ў 1987 г. спецыялістамі аб'яднання «Белрэстаўрацыя». Праект экспазіцыі выстаўкі выканалі загадчыца мастацкага аддзела абласнога краязнаўчага музея І. М. Тарыма, архітэктар Ю. Ю. Шчарбакоў і мастакі Б. М. Малахаў і М. К. Канькоў. У 1989 г. яна прыняла першых наведвальнікаў. Экспазіцыя адлюстроўвае тэму аховы культурнай спадчыны ў Беларусі, адпавядае значэнню Брэста як пагранічнага горада, «заходніх варот» краіны. Загадчыца філіяла І.М.Тарыма.


Абраз Святы Мікалай. Канец XVIII ст.


Асноўны фонд музея (2008) налічвае 3852 адзінкі захоўвання, навукова-дапаможны — 247 адзінак. Экспазіцыя размешчана ў 10 залах агульнай плошчай 259 м². Першая зала прысвечана дзейнасці беларускай дзяржавы, мытнай і пагранічнай службаў па папярэджанні незаконнага вывазу культурных каштоўнасцей за мяжу. Экспануюцца фотаздымкі, зробленыя пры выяўленні кантрабанды, прадметы, выкарыстаныя ў якасці сховаў для яе, абраз «Уласій Севасційскі з жыціем», распілаваны на 6 частак, каб схаваць яго ад мытнікаў. У наступных 2 залах захоўваецца частка самай вялікай і каштоўнай у зборах музея калекцыі рускіх абразоў 16 — пачатку 20 ст. Менавіта яны на працягу некалькіх дзесяцігоддзяў складалі пераважную большасць сярод прадметаў кантрабанды мастацкіх каштоўнасцей. У 1-м раздзеле экспазіцыі іканапісу размешчаны старажытнарускія абразы 16 — 17 ст., сярод якіх «Спас нерукатворны», «Маці Божая Уладзімірская», «Тройца Старазапаветная» і «Тройца Новазапаветная» («Айчына»). Наступны раздзел прысвечаны рускаму іканапісу новага часу. Абразы 18 ст. вызначаюцца барочным характарам, пышнасцю і дэкаратыўнасцю. У 19 ст. асабліва цаніліся абразы, выкананыя ў мініяцюрным стылі, якімі славіліся расійскія іканапісцы з г.п.Палех Іванаўскай вобласці і пас.Мсцёра Уладзімірскай вобласці. Прадстаўлены ў экспазіцыі абраз «Шасцідзён» выйшаў з майстэрні палехскага іканапісца В. Хахлова ў 1810-я г. Трохчасткавы абраз («Нараджэнне Хрыстова», «Нараджэнне Маці Боскай», «Выбраныя святыя») належыць мсцёрскай школе. Асаблівую цікавасць уяўляе абраз «Святая Ефрасіння Полацкая» канца 19 — пачатку 20 ст. з выявай святой ахоўніцы Беларусі. У асобнай зале зберагаюцца абразы ў сярэбраных акладах 18 — пачатку 20 ст., створаныя ў ювелірных цэнтрах Расіі: Маскве, Санкт-Пецярбургу, Яраслаўлі, Казані, Калузе і інш. Яны дазваляюць прасачыць эвалюцыю і змену стыляў, нарастанне свецкіх тэндэнцый у рускім праваслаўным мастацтве новага часу. Экспануецца таксама «Евангелле напрастольнае» ў сярэбраным акладзе, выкананым у 1761 г. у Санкт-Пецярбургу майстрам Я.Шлосвігам. Дапаўняюць экспазіцыю культавага мастацгва творы дробнай пластыкі, у тым ліку меднае мастацкае ліццё 19 — пачатку 20 ст. (прадстаўлены ўсе асноўныя тыпы, формы і сюжэты таго часу), і растоўская фініфць, выдзеленыя ў асобны раздзел. Ювелірнае мастацтва свецкага прызначэння прадстаўлена вырабамі сусветна вядомай фірмы Фабержэ, сярэбранымі каўказскімі паясамі і кінжаламі ў сярэбраных аправах. У зале мастацтва Усходу дэманструюцца традыцыйны японскі жывапіс на шоўку, кітайскія вазы, дэкарыраваныя перагародачнай эмаллю, японскі фаянс з майстэрняў Сацума, будыйская скульптура канца 19 — пачатку 20 ст. Дэкаратыўна-прыкладное мастацтва Еўропы прадстаўлена мэбляй, бронзавымікандэлябрамі і камінным гадзіннікам 19 ст., якія ўтвараюць экспазіцыйныя ансамблі ў інтэр'еры. Невялікую цікавую калекцыю складаюць вырабы вядомых фарфоравыхзаводаў Еўропы: Венскага, Капо ды Монтэ, Патшапэль у Саксоніі, імператарскага фарфоравага ў Санкт-Пецярбургу, завода Таварыства М. С. Кузняцова ў Вярбілках.



Абраз Спас у сілах. XVI ст

Большасць твораў рускага і заходнееўрапейскага жывапісу размешчана ў асобных залах, адпаведна жанравай прыналежнасці. У зале пейзажнага жывапісу зберагаюцца «Марскі пейзаж» невядомага галандскага мастака 17 ст. (з кола Вілема ван дэр Вельдэ-малодшага), творы І. К. Айвазоўскага, Р. Г. Судкоўскага, А. Д. Кіўшанкі, Р. Р. Мясаедава, С. А. Вінаградава, Ю. Ю. Клявера, А. П. Гараўскага. У партрэтнай галерэі вылучаюцца «Партрэт невядомага ў зялёным кафтане» І. Ф. А. Дарбеса, «Партрэт дзяўчыны» П. Я. Раўда. Жамчужынай залы графікі з'яўляецца эскіз М. А. Урубеля да яго карціны «Дэман зрынуты». Значная частка музейных прадметаў, у першую чаргу абразоў і карцін, патрабуе рэстаўрацыі.

Найбольш каштоўныя творы мастацтва рэгулярна экспануюцца на часовых тэматычных выстаўках, для якіх прызначана выставачная зала плошчаю 90 м². У 2000-04 гг. адбыўся цыкл выставак абразоў, прысвечаны 2000-годдзю хрысціянства. У гэтай зале таксама арганізуюцца персанальныя выстаўкі мастакоў Берасцейшчыны, замежжа, экспануюцца работы навучэнцаў мастацкіх школ і студый, праводзяцца творчыя сустрэчы з мастакамі, вечарыны, канцэрты камернай музыкі. Маюцца майстар-класы, літаратурна-музычныя і мастацкія салоны. Наладжана супрацоўніцтва музея з мастацкімі навучальнымі ўстановамі і студыямі Брэста, Брэсцкім абласным музычным таварыствам.

З 1989 г. музей наведалі больш як 1,2 млн. чалавек.




Пейзаж з домікам у ракі,Апалінарый Гараўскі, 2-я пал. XIX ст.









MUSEOS Y DERECHOS HUMANOS - · en MUSEOGRAFÍA. ·

Comprobamos todos los días, no tenemos más que abrir el periódico, que la salvaguarda de los Derechos Humanos son una entelequia para los regidores de muchos países del mundo. 

África y los machetes (sin autor conocido)

Además, está claro que la grandes organizaciones que existen para defender los Derechos Humanos, digamos ONU, no sirven, no son útiles, no están consiguiendo nada, al contrario, estamos viendo como se incrementan las salvajadas contra el género humano ante la indiferencia del “primer mundo”. Conclusión: esas organizaciones deben ser cuestionadas de forma rigurosa de principio a fin. ¿Cómo se le queda el rostro a la ONU cuando se les pregunta por la razón de que se sigan cometiendo atrocidades en masa contra personas en todo el mundo? ¿Estamos siendo nosotros demasiado inocentes creyendo que podrían hacer algo más?

Archivo EVE

La FIHRM es la Federación Internacional de Museos de Derechos Humanos. Tiene como finalidad establecer una red permanente, internacional y especializada para los museos e instituciones afines con el fin de trabajar de forma conjunta y compartir nuevas ideas e iniciativas. La red aborda temas sobre los derechos humanos y civiles en cuestiones tales como las exposiciones sobre asuntos delicados, museos y política, preocupaciones éticas, museos y asociaciones, el papel de los museos como defensores activos de los Derechos Humanos y su papel cambiante para convertirse en instituciones socialmente responsables. En la actualidad, no hay un tema más importante que la defensa de los Derechos Humanos. Y no hay instituciones más importantes que los museos, así como suena. Esa importancia de aquellos que estudian, defienden, enseñan, promueven, mantienen el conocimiento sobre la salvaguarda de los Derechos Humanos, es absoluta.


“Si nos lavamos las manos sobre el conflicto entre los poderosos y los indefensos, estaremos siempre al lado de los poderosos – nunca seremos neutrales”. Banksyen un muro de Gaza

Nuestra reflexión de hoy comienza con la idea de que aun existen muchos museos que se anclan en la historia remota por segura y presuntamente neutral, para pasar a otra idea que tiene que ver con que hay muchos museos que se implican con el pasado reciente y en el mundo contemporáneo y de forma activa, donde su valentía moral resulta esencial para bien de la sociedad y de la defensa de los Derechos Humanos.

Biafra, Don MacCullin


Para defender e instaurar los Derechos Humanos hay que luchar por ellos, no se puede conseguir sin resistencia. Los museos de Derechos Humanos están por todo el mundo, muchos en convivencia con democracias occidentales con libertad de expresión, pero hay otros que están en zonas donde su cruzada es básica y donde esa libertad de expresión es limitada o directamente no existe. En ambos casos se comparte la sensibilidad por el sentimiento de responsabilidad social, siendo esto algo que también se espera de sus visitantes. Estos museos son activos en la defensa de los Derechos Humanos, no se cruzan de brazos mientras en el mundo ocurren tantas barbaridades.


Vamos a poner algunos ejemplos:
Museo del Distrito 6 y del Apartheid, (Ciudad del Cabo, Sudáfrica).
Museo Te Papa Tongarewa, (Wellington, Nueva Zelanda).
Museo Internacional de la Esclavitud, (Liverpool, Inglaterra).

Pero necesitamos muchos más museos como estos en todo el mundo. Además, si todos los museos se pusieran de acuerdo e intentaran traspasar fronteras, trabajando de manera conjunta, se podría jugar un papel decisivo en la lucha contra la barbarie. Ahora debería ser el momento de tomar definitivamente posición y hacerlo posible entre todos. ¿Podría ser, Louvre, Guggenheim, Tate, British…? ¿Seguimos siendo muy ingenuos?



DERECHOS HUMANOS

«La libertad, la justicia y la paz en el mundo tienen por base el reconocimiento de la dignidad inherente a todos los miembros de la familia humana y de sus derechos iguales e inalienables.»


fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti Espacio Visual Europa (EVE)

Le Musée d’art et d’histoire figure parmi les plus grands musées de Suisse.

Le Musée d’art et d’histoire figure parmi les plus grands musées de Suisse. Riche de quelque 650'000 objets parmi lesquels des créations majeures et des séries uniques, il révèle sur cinq étages une partie de ses collections dévolues aux arts appliqués, aux beaux-arts et à l’archéologie. Chaque année, le musée présente également une dizaine d’expositions temporaires allant de Picasso à Roger Pfund en passant par Akhenaton.


© R. Gindroz



UN BÂTIMENT CENTENAIRE

À quelques minutes à pied de la cathédrale, le Musée d’art et d’histoire est situé au cœur de la Vieille-Ville. Daté de 1910, son bâtiment est signé par l’architecte Marc Camoletti et fait l’objet d’un important projet de rénovation et d’agrandissement mené par les Ateliers Jean Nouvel, à Paris, Architectures Jucker SA et DVK Architectes, à Genève.
PRÉSENTATION PERMANENTE

Sur quelque 7000 m2, le Musée d’art et d’histoire invite à un voyage à travers le temps. Peinture, sculptures, salles et objets historiques, instruments de musique, etc. sont autant de témoignages qui dévoilent l’évolution de l’art et de la vie quotidienne sur plusieurs millénaires. Selon le temps à disposition, vos goûts et vos envies, le musée offre une multitude de pistes de visite.



fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti
http://institutions.ville-geneve.ch/fr/mah/mah-geneve/histoire-du-musee-dart-et-dhistoire/



Histoire du Musée d'art et d'histoire


© CIG, photo: Studio Pricam, inv. VGN131810813


Inauguré en grandes pompes le 15 octobre 1910, le Musée d’art et d’histoire – ou «Grand Musée» d’après l’un des noms qu’on lui donne alors – compte parmi les grands édifices centenaires de Genève. Il est réalisé par l’architecte Marc Camoletti, à qui la ville doit aussi d’autres bâtiments prestigieux, comme l’Hôtel des Postes de la rue du Mont-Blanc.

UN BÂTIMENT SUR 5 NIVEAUX


Bordé par deux boulevards, le musée est un vaste quadrilatère construit autour d’une cour carrée et plaqué d’une aile monumentale. Celle-ci abrite notamment les grands escaliers et l’entrée principale de l’édifice. Élevé sur 5 niveaux, il offre aux visiteurs près de 7000 m2 de surface d’exposition.

UNE FAÇADE PARLANTE


D’emblée conçu comme une institution pluridisciplinaire, le monument met en évidence la richesse et la diversité des collections qu’il abrite. Sa façade principale en est le premier signe. Dominée par la personnification sculptée de la Renommée, accompagnée par celles de l’Architecture, de l’Histoire, de la Sculpture, de la Peinture, de l’Archéologie et des Arts appliqués, elle porte les noms des plus illustres peintres et sculpteurs locaux de l’époque: Dassier, Baud-Bovy, Saint-Ours, Agasse, Töpffer, Liotard, Calame, Diday, Menn, Petitot, Arlaud et Pradier.

UN PARCOURS AU FIL DU TEMPS


À l’intérieur, l’aménagement des diverses collections a souvent été modifié. Depuis les années 1970, la disposition des œuvres et objets dans les étages reflète le cours du temps.



Musée: A la découverte d’Auguste Delaherche

Il ne paye pas de mine mais recèle pourtant des trésors le musée de la poterie. L’occasion aussi de découvrir un artiste potier mondialement connu, Auguste Delaherche.


Dans le musée avec au fond sur la photo murale Auguste Delaherche

“Petit mais costaud” , aurait pu dire la célèbre pie qui chante pour qualifier ce lieu… Le musée municipal de la poterie à Lachapelle-aux-pots n’est certes pas grand mais mérite quand même le détour. 
On peut y admirer plus de 300 pièces, dont certaines remontent au 16e siècle. « On expose la production locale, les poteries fabriquées à Lachapelle et dans un rayon de dix kilomètres. Et ce n’est pas un hasard d’avoir une telle production car dans ce secteur géographique on a tous les éléments : l’eau, la terre et les arbres », explique la guide. Résultat une terre, appelée terre de Bray, très imperméable et idéale à travailler. 

« Au 19e siècle on a produit ici 1,5 millions de pièces, le plus souvent utilitaires », ajoute-t-elle. Plats, mais aussi biberons pouvant aussi servir de burettes à l’occasion, gourdes, abreuvoirs à volailles, fontaines, pots à tabac, pièces pour l’industrie chimique ou plommures utilisées en cuisine (plats à placer devant la cheminée) … 

Le musée local va aussi plus loin. Outre le côté utilitaire, elle met en valeur le travail de grands noms de la poterie, comme Auguste Delaherche céramiste français, né à 1857 à Goincourt dans Oise et décédé en 1940 à Paris. Il a été l’élève du peintre paysagiste Louvrier de Lajolais à l’école des Arts décoratifs de Paris de 1877 à 1882. Il s’est tourné vers la céramique en 1883. La maison Christofle& Cie l’a engagé en 1886 comme directeur du service de galvanoplastie. L’Exposition Universelle de 1889 à Paris lui a rapporté une médaille d’or et la reconnaissance.

Sables Rouges

En 1894, il est retourné à Armantières, près de Beauvais, pour poursuivre ses recherches au lieu-dit les « Sables Rouges ». On peut encore voir la cheminée de son four à cet endroit. L’artiste a été à nouveau couronné à l’Exposition Universelle de Paris en 1900. À partir de 1900, Delaherche s’est consacré à la fabrication de porcelaine et a réalisé dès 1904 avec Ernest Chaplet des poteries d’une telle qualité qu’il est considéré comme l’un des céramistes français les plus importants des années 1900. 

Des pièces uniques de sa création sont exposées dans le musée, montrant sa maîtrise des couleurs et des cuissons. A noter que des œuvres d’Auguste Delaherche, surnommé « le poète du grès » se trouvent aussi au musée de l’Hermitage en Russie.

fonte: @edisonmariotti #edisonmariotti http://www.leclaireur-ladepeche.fr/2015/08/01/musee-a-la-decouverte-d%E2%80%99auguste-delaherche/